• Menu
  • Menu

TATRY – GIEWONT

Giewont to jeden z szablonowych symboli Tatr i Zakopanego. Śpiący rycerz pilnie strzeże nie tylko miasta, ale i całego kraju. Jak głosi legenda powstanie, gdy tylko nad Polską zawisną groźne chmury. Mimo, że jest tak popularny jak tylko się da, nie należy do grona moich ulubionych szczytów w Tatrach. Być może dlatego, że na górnym,  jednokierunkowym odcinku szlaku czuję się niczym w korku samochodowym w Łodzi. Ów korek idzie niezwykle wolno, co powoduje złość niektórych turystów. A ja w górach cenię sobie przede wszystkim spokój.

Masyw Giewontu składa się z trzech części – Wielkiego Giewontu (1894 m n.p.m.), Małego Giewontu (1728 m n.p.m.) i Długiego Giewontu (1876 m n.p.m.). Łączna długość wszystkich trzech części wynosi 2,7 km.  Szczyt znany jest rónież z powodu wielu wypadków śmiertelnych, jakie miały miejsce szczególnie na jakiego północnej ścianie (od strony Doliny Strążyskiej). Niektóre były spowodowane wyładowaniami atmosferycznymi (pioruny ściąga tu wmontowany krzyż), a inne obraniem przez turystów drogi poza wyznaczonymi szlakami. Idąc w góry należy każdorazowo sprawdzać komunikaty TPN-u dotyczące pogody i warunków na szlakach pieszych. Mimo, że są wyjątkowo piękne, góry potrafią być bardzo niebezpieczne.

Jeśli chodzi o zdobycie Giewontu można to uczynić na kilka sposobów. Jednym z nich, w mojej opinii najlepszym jest podejście od strony Hali Kondratowej (z Kuźnic). Trasa zajmuje ok. 3 godz. W swoim początkowym biegu wiedzie lasem, dalej przechodzi w pasmo kosodrzewiny. Mimo niewielkiej wysokości (1894 m n.p.m.) Giewont w całości pokrywają turnie. Wejście na niego daje więc możliwość obcowania z każdym piętrem roślinności, jakie występuje w polskich górach. Najtrudniejszy odcinek szlaku znajduje się nieco poniżej Przełęczy Kondrackiej. Szlak pnie się tu pionowo w górę, wielu ludzi przystaje tworząc zalążek korka, który pojawia się w najwyższym odcinku jednokierunkowego szlaku (ostatnie pół godziny).

Najciekawszy szlak na Giewont wiedzie z Doliny Strążyskiej. Jest to także szlak najniebezpieczniejszy. Chętnym polecam zejście nim do Zakopanego. Czas zejścia wynosi ok. 3 godz. Przy szlaku znajduje się wiele ciekawych form skalnych. Krajobraz jest urozmaicony. Wśród widoków uwagę zwracają położone nieopodal Czerwone Wierchy, a za nimi znajdujące się na horyzoncie Tatry Wysokie. Szlak na Giewont z Zakopanego jest zamknięty w okresie zimowym.

Trzeci, według mnie najmniej interesujący szlak na Giewont swój początek bierze w Dolinie Małej Łąki. Jest to najdłuższy szlak (ponad 3,5 godz.), który w swojej dolnej części wiedzie głównie przez las. Nie dostarcza on dodatkowych widoków, ani przeżyć. Na przełęczy Kondrackiej spotyka się ze szlakiem wiodącym z Doliny Strążyskiej.

Ciekawostką dotyczącą Giewontu jest fakt, że na jego szczycie znajduje się 15-metrowy metalowy krzyż, który został ufundowany przez mieszkańców Zakopanego. Zamontowano go w 1901 roku z okazji 1900 rocznicy narodzin Jezusa Chrystusa. Z wierzchołka Giewontu rozpościera się piękny widok na Zakopane i kilkadziesiąt tatrzańskich szczytów. Trudno tu jednak o spokojny odpoczynek – to ofiara jaką ponosi szczyt za swoją sławę.

error: Content is protected !!