• Menu
  • Menu

PIRAN – ODPOCZYNEK NAD ADRIATYKIEM

Słowenia to niewielkie państwo, często pomijane na mapie bałkańskich podróży. Mnie udało się kilkakrotnie odwiedzić różne miejsca tego wyjątkowego kraju.

Jednym z nich jest położony nad Adriatykiem kurort – Piran. To przepiękne miasto stanowiące klejnot w koronie słoweńskich zabytków. Jest wspaniałym przedstawicielem weneckiego gotyku, który atmosferą wcale nie odstaje od innych śródziemnomorskich miasteczek. Historia miasta sięga czasów starożytnych, kiedy to należało ono do Cesarstwa Rzymskiego. Po jego upadku Piran przypadł w udziale Słowianom. Dopiero w XIII wieku, wraz z pobliskim Koprem i Izolą trafił w ręce Wenecjan. Był to okres świetności miasta, które funkcjonowało jako ośrodek handlowy. Był to także okres powstania najatrakcyjniejszej zabudowy miasta (XV/XVI wiek), która nieco przypomina wyglądem włoską Wenecję. Do połowy XX wieku Piran zamieszkiwali głównie włosi. W 1954 roku na mocy porozumienia międzynarodowego miasto włączono do Jugosławii, a po jej upadku stało się najważniejszym miastem portowym Słowenii.

Piran odwiedzaliśmy poza sezonem – w maju. Pogoda nie sprzyjała spacerom, a wręcz kusiła długą posiadówką w hotelu – padał deszcz. Gdy tylko nieco się przetarło ruszyliśmy w miasto. Samochód zostawiliśmy na położonym powyżej parkingu i ostro w dół rozpoczęliśmy nasz spacer. Po drodze majaczyły się przed nami piękne widoki na zbudowane pośrodku wysuniętego w morze cypelka, miasto, a także na Adriatyk. Minęliśmy port pełen urokliwych żaglówek i ogromnych jachtów. Spacer po porcie to zawsze duża frajda dla Marcina, który godzinami mógłby oglądać stojące w nim jachty. Po około 20 minutach drogi dotarliśmy na starówkę. Pierwsze kroki poczyniliśmy na nadmorską promenadę. W słońcu musi prezentować się zjawiskowo, bo i w pochmurny dzień zrobiła na nas dobre wrażenie! Na samym krańcu cypelka stoi stara latarnia morska, a także kościelna wieża (pochodząca z kościoła św. Klemensa)

Sercem Starego Piranu jest Tartinijev trg – owalny plac, otoczony zadbanymi kamienicami. Przed 200-ma laty służył jako główny port miejski, a następnie został zasypany by pełnić funkcję reprezentacyjną. Na środku placu stoi pomnik znanego włoskiego skrzypka – Giuseppe Tartiniego, a jego otoczenie stanowi chociażby Ratusz pochodzący z XIX wieku, czy górujący nad miastem kościół św. Jerzego z XVI wieku. Ważnymi zabytkami miasta są również: kościół św. Piotra z XIII wieku, klasztor Franciszkanów, Pałac Gabrieli oraz barokowy kościół Matki Boskiej Pocieszenia.

Po spacerze Starówką Piranu ruszyliśmy na mury miejskie. Wycieczka wiodła cały czas pod górkę. Doceniliśmy wówczas pogodę – nie padało, a chodzenie stromymi uliczkami w upale nie należy do naszych ulubionych. Przez kilkanaście minut krążyliśmy wśród wąskich uliczek, by znaleźć wejście na mury. To jeden z kluczowych punktów widokowych na Piran. Patrząc od góry na Starówkę widać jej piękną zabudowę zlokalizowaną na skalistym cyplu, a także wyjątkowy charakter. Z jednej strony naśladujący nieco Wenecję, z drugiej zupełnie oryginalny wypracowany przez współczesną społeczność Słoweńską.

error: Content is protected !!